پرسش شما:

با سلام خدمت شما ، من در پانزدهم مرداد همین سال تصادف کردم ، البته مسافر بودم که بر اثر بی احتیاطی راننده اتومبیل واژگون شد. چند سوال از خدمت شما داشتم. 1- با توجه به اینکه تصادف در ماه رجب بوده،آیا مبلغ دیه متعلقه دو برابر میباشد. 2- زائده پشت اخرین مهره گردن من هم شکست ، میزان دیه آن چقدر است.  ممنون از شما

پاسخ ما:

با سلام و آرزوي سلامتي براي شما، به نكات زير توجه نمائيد:

1-     براي اينكه از بيمه شخص ثالث راننده استفاده كنيد نبايستي از اقوام درجه يك (پدر، مادر، اولاد، اولاد اولاد یا اجداد تحت تکفل ...) راننده (بیمه گذار) باشيد. در صورتي كه از اقوام درجه يك راننده باشيد باید از بيمه سرنشين استفاده كنيد.

2-     در ماه هاي حرام ديه به ميزان يك سوم افزايش مي يابد.

3-     تعيين ميزان ديه بر عهده دادگاه با توجه به مدراك مثبته مي باشد.

موفق باشيد

پرسش شما

با عرض ادب و سلام

تقاضای درخواست نمایندگی بیمه ایران در کرمانشاه با توجه به داشتن فاکتورهایی از قبیل داشتن مکان مناسب و رشته تحصیلی مرتبط را دارم لطفا مرا راهنمایی فرمایید.

پاسخ ما

دوست عزیز برای کسب اطلاعات دقیق در مورد نمایندگی بیمه و مقررات مربوطه از نظر مکان، شرایط تحصیلی، سابقه کاری و ... به وب سایت بیمه مرکزی ایران( لینک مربوطه در همین سایت قرار دارد) مراجعه و در بخش مربوط به مقررات و آئین نامه ها، آئین نامه نمایندگی بیمه را مطالعه نمائید.

پرسش شما

با اهداء سلام و احترام و ضمن تشکر از درج پاسخ سوال بنده در سایت صنعت بیمه خواهشمندم در خصوص سوال های زیر نیز همچون گذشته یاری رسان بنده باشید:۱- شخص الف ماشینی را از شخص ب خریداری نموده است.مالک قبلی(شخص ب) کارمند یکی از شرکت های بیمه بوده و مبلغ حق بیمه بابت بیمه شخص ثالث را با اعمال تخفیفات مقرر(فرضا 75 % تخفیف) پرداخت کرده و خریدار نیز پس از انتقال سند هیچ گونه مراحعه ای به شرکت بیمه نکرده است.پس از مدتی در اثر تصادف وسیله مزبور که منجر به فوت عابر می گردد این شخص به شرکت بیمه مراجعه و ادعای خسارت می کند. شرکت بیمه نیز خسارت را به نسبت حق بیمه دریافتی به وی پرداخت کرده است .آیا کار شرکت بیمه درست است؟حال این شخص می تواند به صندوق تامین خسارت های بدنی بیمه مرکزی مراجعه نماید؟

2-آیا شرکت بیمه(بیمه گر) می تواند بیمه شخص ثالث صادر نماید و در آن عنوان نماید که "دیه جرح قابل پرداخت نمی باشد"؟اگر می تواند به چه دلیل ؟اگر نمی تواند به چه دلیل این موضوع انجام می پذیرد ؟(در صورت لزوم نام شرکت مزبور را اعلام می نمایم)

3-با توجه به ماده یک قانون بیمه شخص ثالث که درآن کلیه دارندگان وسایل نقلیه موتوری و انواع یدک و تریلر متصل به وسایل مزبور و قطار های راه آهن و..........را مسول خسارت های بدنی و مالی به اشخاص ثالث معرفی نموده آیا دستگاه خرمنکوب جزء یدک یا تریلر و یا به طور کلی وسیله نقلیه به حساب می آید ؟

اگر دستگاه مورد نظر در مزرعه در اثر بی احتیاطی شخصی که هدایت آن را بر عهده داشته موجب وارد آمدن خسارت به شخص ثالث شود آیا این مورد جزء تعهدات صندوق تامین خسارت های بدنی بیمه مرکزی هست؟

4-آیا وسیله نقلیه و انواع یدک و تریلر متصل به وسایل مزبور و قطار های راه آهن و..... در جایی متوقف(پارک)باشند و به دلیل نقص فنی که در وسیله بوده (بدون اینکه راننده ای هدایت آن را بر عهده داشته باشد)موجب وارد آمدن خسارت به شخص ثالث گردند(فرضا خود بخود به دلیل نقص در سیستم ترمز  به حرکت در آید)آیا شخص می تواند از بیمه شخص ثالث وسیله استفاده نماید؟ و اگر بیمه شخص ثالث نداشته باشد این مورد جزء تعهدات صندوق تامین خسارت های بدنی هست؟

5-در خصوص ماده 12 قانون بیمه شخص ثالث اگر از تاریخ صدور رای دادگاه که در آن مقصر حادثه محکوم به پرداخت دیه شده بیش از یکسال بگذرد و شخص مقصر به شرکت بیمه مراجعه نماید (به منظور تشکیل پرونده)با این فرض که از تاریخ وقوع حادثه دو سال نگذشته باشد آیا این مورد مصداق ماده 12 قانون بیمه شخص ثالث می باشد یا خیر؟

6-در خصوص تبصره یک و دو ماده 11 آئین نامه صندوق تامین خسارت های بدنی نیز اگر توضیح مختصری بدهید سپاسگزارم.دانشجوی بیمه

پاسخ ما

 برای اطلاع این پرسش کننده محترم و آن گروه از خوانندگان که در آینده قصد طرح پرسشهای مشابه ایشان را دارند، می رساند که بخش "پرسش بیمه ای شما و پاسخ ما" با هدف یافتن پاسخ برای مسائل واقعی بیمه گذاران ، بیمه شدگان و فعالان صنعت بیمه برقرار شده است. بنابراین، پرسشهائی مانند 3 و 6 در سوال فوق که جنبه نظری یا به اصطلاح آکادمیک دارند از حیطه فعالیت این بخش خارج است. برای دریافت پاسخ این گونه پرسشها می توان به کتب و به طور کلی متون بیمه ای رجوع کرد. صنعت بیمه پییش از این اعلام کرده بود که در آینده نزدیک پاسخ سوالهای 1 و 2 فوق را در این بخش درج می نماید. و اکنون پاسخ ما را در زیر می خوانید:

۱-  قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسائل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث، قانونی برگرفته از قوانین و مقررات حاکم در اروپاست؛ بویژه آنکه تصویب این قانون ( در اواخر سال 1347 ) تقریبا هم زمان است با اواخر دهه پنجاه میلادی که طی آن سالها، در اغلب کشورهای اروپای غربی قانون بیمه اجباری از تصویب گذشت. البته، در آن زمان که این قانون در ایران به تصویب رسید بحثی از « دیه » که پس از انقلاب اسلامی در قانون مجازات اسلامی عنوان گردید نبود. علاوه بر این، همانگونه که روشن است قانون بیمه اجباری شخص ثالث صرفا ناظر به جبران خسارت است در حالیکه قانون دیات دارای دو جنبه است؛ یعنی هم برای جبران خسارت است و هم طبق قانون مجازات اسلامی، حالت تعزیری و مجازات دارد و البته، می دانیم که مجازات و جرائم را نمی توان بیمه کرد.

 2- بر خلاف استنباط برخی از شرکت های بیمه، به صراحت عبارتی که در ماده 3 آئین نامه اجرائی بکار رفته " جرح حاصل از حوادث رانندگی و نقص عضو و از کار افتادگی " هم جزء تعهدات بیمه گر می باشد و بیمه گر باید خسارت ناشی از جرح و صدمات بدنی را هم مانند خسارت معالجه مصدوم جبران نماید مگر به صراحت، اینگونه خسارت ها مستثنی شده باشد. ضمنا باید به حکم عام ماده 6 قانون بیمه شخص ثالث مبنی بر الزام بیمه گر به جبران کلیه خسارات وارد به شخص ثالث نیز توجه داشت.  

 ۳- چون قانون بیمه شخص ثالث جنیه اجباری دارد تمام مفاد آن برای طرفین یعنی بیمه گر و بیمه گذار الزام آور است و گرنه اگر مانند بیمه های دیگر، بیمه گذار اجازه داشته باشد که هر شرطی را ولو خلاف مفهوم قانون در بیمه نامه بگنچاند، جنبه اجباری بودن قانون بی معنی می شود. بنابراین به نظر می رسد که بیمه گرنمی تواند شرطی بر خلاف مفهوم قانون در بیمه نامه ملحوظ نماید که در نهایت، به زیان بیمه گذار منجر شود. به این ترتیب به نظر می رسد نه در بیمه نامه های معمولی و نه در بیمه نامه های با حداقل پوشش اجباری، بیمه گر مجاز نیست شرطی به زیان بیمه گذار بگنجاند و مثلا خود را از جبران زیان حاصل از جرح معاف بداند

.۴-اصولا بین رابطه بیمه گر و بیمه گذار با رابطه بیمه گذار و زیان دیده از حادثه رانندگی باید اختلاف قائل شد. ممکن است به هر دلیلی بعضی از خسارت ها از شمول تعهد بیمه گر خارج باشد اما این امر مانع این نخواهد بود که زیان دیده به مسئول حادثه رجوع نماید و زیان خود را از وی مطالبه کند. درست است که در نتیجه، مسئولیت بیمه گر و فرع بر مسئولیت بیمه گذار است ولی عکس آن صادق نیست. یعنی هر جا بیمه گر تعهد ندارد نمی توان نتیجه گرفت که بیمه گذار هم الزامی به جبران خسارت ندارد. این رویه بویژه در زمان حکومت قانون بیمه اجباری مصوب سال 1347 یعنی در شرایطی که حق رجوع مستقیم زیان دیده بر بیمه گر شناخته شده، جای اعمال نظر دارد.

دکتر مسیح ایزد پناه

حقوقدان بیمه   

پرسش شما

سلام و خسته نباشید
اینجانب یک سوال خیلی مهم دارم که متاسفانه هیچ شرکت بیمه ای پاسخ گو به اینجانب نبوده است اما سوال؟
تفاوت یک باجه با یک نماینده از یک شرکت بیمه مشترک از نظر کار, نصب تابلو ,تبلیغات چه می باشد ؟
با تشکر

پاسخ ما

 پرسش شما

 با عرض سلام ، دو سوال داشتم که می خواستم با شما مطرح کنم. 1-در مورد تصادف دو یا چند وسیله نقلیه موتوری که هر دو طرف دارای بیمه نامه شخص ثالث با حداکثر تعهدات می باشند چنانچه خسارت وارده به شخص ثالث مبلغ 000ر000ر20 ریال به عنوان دیه مطابق با حکم دادگاه باشد و یکی از رانندگان طبق نظر کارشناس فنی یا کارشناس رسمی دادگستری در حادثه مزبور 30 % و راننده دیگر 70% مقصر باشد در این حالت هر راننده چه میزان خسارت را باید بپردازد؟ 2-در مورد سوال بالا چنانچه هر دو راننده فاقد بیمه نامه شخص ثالث  باشند و با فرض تقصیر طرفین به میزان   بالا مطابق با ماده 10 قانون بیمه شخص ثالث صندوق تامین خسارت های بدنی بیمه مرکزی ایران مکلف به پرداخت تعهد خود می باشد.در این حالت صندوق مزبور چه میزان از خسارت طرفین را پرداخت می کند؟(با فرض تصادف در سال 1384 که تعهد صندوق در این سال برای فوت مبلغ 000ر000ر80 ریال می باشد) . دانشجوی مدیریت بیمه

 پاسخ ما

در پاسخ به پرسش اول، به فرض آنکه دادگاه مطابق نظر کارشناس فنی اداره راهنمایی و رانندگی یا کارشناس رسمی دادگستری ، در حکم خود درجه تقصیر دو راننده را 30 درصد و 70 درصد مشخص کرده باشد، رقم دیه تعیین شده را (که معرف معادل مالی زیان بدنی به شخص ثالث است) به نسبت تقصیر این دو، شرکت های بیمه گر مسولیت آنها پرداخت خواهند کرد. به عبارت دیگر، بیمه گر مسئولیت راننده اول 6 میلیون ریال یعنی 30 درصد دیه مقرر، و بیمه گر مسئولیت راننده دوم 14 میلیون ریال یعنی 70 درصد دیه مقرر را می پردازند.

در پاسخ به پرسش دوم ، همانطور که پرسش کننده به درستی گفته اند، طبق قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسائل نقلیه موتوری در مقابل اشخاص ثالث ( که در میان عموم به نام بیمه شخص ثالث شناخته می شود)، در مورد این دو راننده فاقد بیمه نامه شخص ثالث و رانندگان مشابه ، قانونگذار با هدف حمایت مالی از شخص ثالث آسیب دیده( و در صورت فوت او، با هدف حمایت مالی از بازماندگانش)، تاسیس صندوق تامین خسارتهای بدنی (وابسته به بیمه مرکزی ایران) را برای جبران زیان چنیین اشخاصی در حوادث رانندگی( تا ملبغ میعن) پیش بینی کرده است، در ماده 10 قانون صندوق تامین خسارتهای بدنی آمده است که: " براي جبران زيان هاي بدني وارد به اشخاص ثالث كه به علت بيمه نبودن وسيله نقليه ، بطلان قرارداد بيمه ، تعليق قرارداد بيمه ، تعليق تامين بيمه گر، فراركردن و ياشناخته نشدن مسئول حادثه وياورشكستگي بيمه گرقابل پرداخت نباشد يا بطور كلي براي جبران خسارتهاي خارج از شرايط بيمه نامه ( به استثناي مواد مطرح درماده 4) صندوق مستقلي به نام ً صندوق تامين خسارتهاي بدني ً تاسيس مي شود..."  در این مورد خاص ، صندوق پس از پرداخت 20 میلیون ریال دیه مقرر، به شخص ثالث آسیب دیده ، طبق قانون حق دارد، به هر دو راننده مقصر مراجعه کند و خسارت پرداختی را به نسبت درجه تقصیر هر یک از آنها مطالبه نماید.  " درآمد صندوق تامین خسارتهای بدنی از منابع زیر تامین خواهد شد: ..... مبالغی که صندوق پس از پرداخت خسارت بدنی به زیاند دیده گان ، بابت خسارت پرداختی و هزینه های ذی ربط از مقصران حادثه وصول خواهد کرد" .

برای اطلاع بیشتر درباره هدف تشکیل صندوق تامین خسارتهای بدنی و نحوه فعالیت آن، به سایت بیمه مرکزی ایران( با مراجعه به بخش پیوندها در همین صفحه) مراجعه و آیین نامه صندوق تامین خسارتهای بدنی و آیین نامه منابع درآمدی آن را مطالعه نمایید. محمود مهربان، کارشناس بیمه